ناصح ( 1365 - 1277 ) محمد على ناصح ، در سال 1316 هجرى قمرى در تهران از مادر زاد . پدرش حاج محمد صادق اصفهانى ، مردى تاجرپيشه بود . ناصح تحصيلات خود را در مدارس جديد فراگرفت ، آنگاه به تحصيل علوم قديمه پرداخت و صرف و نحو و معانى و بيان و بديع و منطق و فقه اصول و دوره‌اى از حكمت را نزد اساتيد فن چون سيد منصور و وحيد دستگردى و ميرزا رضا نائينى و حبيب اللّه مظفرى و ميرزا ابو الحسن شعرانى آموخت و با دو زبان عربى و فرانسه آشنايى يافت . استاد ناصح در سال 1300 شمسى به استخدام فرهنگ درآمد و به عنوان دبير دبيرستانها به خدمت اشتغال ورزيد و به علت خدمات فرهنگى به دريافت نشان درجهء اول علمى نايل گرديد . ناصح در سال 1297 كه انجمن ادبى ايران تأسيس گرديد از اعضاى مؤثر آن بود . اين انجمن در ابتدا در منزل محمد هاشم ميرزا افسر و به رياست وى تشكيل مىشد و پس از درگذشت افسر انجمن به منزل ناصح انتقال يافت و انجمن ادبى ايران به رياست او تا پايان عمرش همچنان داير بود و سرانجام در سال هجدهم شهريورماه سال 1365 بدرود حيات گفت . ناصح آثار چندى از خود به‌جا گذاشت كه مهمترين اثر او ، ترجمهء سيرهء جلالى تأليف ذو البيانين محمد زيدرى و صاحب نفثة المصدور و منشى مخصوص سلطان جلال الدّين خوارزمشاه كه در وقايع زندگى اين پادشاه نگاشته است ، مىباشد . همچنين رساله‌اى در شرح حال خاقانى و رساله‌اى در شرح حال صاحب بن عباد كه در مجلهء ارمغان به چاپ رسيد و نيز ديوان ابو الفرج رونى و اديب صابر ترمذى را تصحيح كرد و نيز شرح بوستان